حجاب از دیدگاه امام خمینی

امام، خیر خواه بانوان است و نمی خواهد آنان به فساد کشیده شوند و ملعبه و بازیچه ی دست جوان های اراذل باشند. امام، توصیه می کند، زنان از راه های انحرافی که جوانان را به فساد می کشاند، برگردند.....


از نگاه امام، نماد ارزشمند و بسیار روشن زن در جامعه ی اسلامی، زنی است که در بر اندازی رژیم شاه و پس از آن در مراحل تصویب و تثبیت جمهوری اسلامی نقش ارزنده ای داشته. حتی انقلاب اسلامی گاه به نام انقلاب چادرها نامیده می شود. این زن در جنگ و دفاع نقش تعیین کننده ای دارد و در هدایت و رهنمود جوامع جزو رسولان و فرستادگان دینی است. از منظر امام، زن مربی و مظهر آمال بشر است و از دا من وی مرد به معراج میرود و اگر آنان از ملتها گرفته شوند ملتها به شکست و انحطاط کشیده میشوند.
از منظر امام ، حضرت زهرا (س) و حضرت زینب(س)،  الگوهایی برازنده و فراگیر هستند که زنان مسلمان باید در تمام زمینه ها از آنان پیروی کنند زیرا آنان کسانیند که هویت انسان در آنها جلوه گر است. آنها زنانی هستند که افتخار خاندان وحیند و چون خورشیدی بر تارک اسلام می درخشند. حضرت زهراء(س) زنی است که فضایل او همتراز فضایل بی نهایت پیغمبر اکرم(ص) و خاندان عصمت و طهارت است. او موجودی الهی و جبروتی است که در صورت یک زن ظاهر شده است. زنی که تمام ویژگی های انبیا در اوست. اوست که حرکت معنوی را از مرتبه ی طبیعت شروع کرده و با قدرت الهی و تربیت رسول اکرم(ص) به مرتبه ای رسیده که درست همه از او کوتاه است. هموست که الگوی امام زمان(عج) و همه ی مومنان چه مرد و چه زن است.
رهبر کبیر انقلاب، عبادت، فصاحت و بلاغت، فرزانگی و دانش، معرفت و حکمت، جهاد و مبارزه، رفتار مادرانه و احساسات و شخصیت جامع الاطراف حضرت فاطمه زهراء(س) را الگوی زن مسلمان می داند. ایشان معتقد است ارزش و مقام والای حضرت زینب(س) از حرکت عظیم انسانی و اسلامی او بر اساس تکلیف الهی و تصمیم گیری بر مبنای شناخت دقیق و صحیح موقعیت ها ناشی می شود، لذا زنانی که فاطمه ی زهرا(س) و زینب کبری(س) را الگوی خود قرار داده باشند باید زندگی خویش را بر اساس فهم درست، هوشیاری در درک موقعیت ها، انتخاب بهترین کارها در حد فداکاری و پایداری در راه انجام تکلیف الهی بنا نهند.
امام، زنان بزرگواری را که زنیب گونه در راه خدا و اسلام از همه چیز گذشته و به این امر مفتخرند می ستاید.
امام، زنان و بانوان ایرانی را شیردلانی می داند که با همت والایشان اسلام را از قید اسارت بیگانه بیرون آورده است. ایشان بانوان را خواهرانی محترم، عزیز و شجاع می داند که دوشادوش مردان، پیروزی را برای اسلام بیمه کرده اند. امام از تظاهرات پر شور و پشتیبانی زنان از اسلام که با فرزندان خردسال خود به خیابان ها آمده اند تشکر می کند و آرزو دارد خداوند و امام عصر(عج) از آنان راضی باشند. امام خمینی(ره) زنان را رهبر نهضت و خود را دنباله رو و خدمتگزار بانوان می داند.
امام، به ویژه بانوان و همسران منتسب به بیوت علماء و فضلاء را شایته حفظ اهداف اسلام می داند و آنان را همچون بیت نبوت می انگارد.
امام، معتقد است امروز غیر از روزها و زمان های سابق است و بانوان می بایست با حفظ عفت عمومی،  وظایف اجتماعی سیاسی خود را انجام بدهند.
امام، اذعان دارد زن باید در مقدرات اسلامی مملکت دخالت کند و عنایتی که اسلام به زنان دارد بیشتر از عنایتی است که به مردان دارد. امام، حق زنان را در نهضت بیشتر از مردان می داند.
امام، فداکاری زنان بزرگ ایران را در جنگ تحمیلی، اعجاب آمیز می داندو قلم و بیان را از ذکر آن ناتوان، بلکه شرمسار توصیف می کند.
امام، مردم ایران را مرهون شجاعت های زنان شیردل می داند و از این امر احساس غرور می کند. زنان در پیروزی پیش قدم بوده اند و مردان را شهامت و جرأت بخشیده اند.
ایشان، حضرت زهرا(س) را برای زنان الگو می دانند و می فرمایند: حضرت به اندازه ی خودش که در این ظرف کوتاه مجاهده داشته است، مخاطبه داشته است و حکومت های وقت، و محاکمه کرده است حکومت های وقت را، شما باید اقتدا به او بکنید تا پذیرفته باشید که این روز روز زن است، یعنی روز تولد این حضرت، روز زن است. آنکه در این زمینه می تواند الگو باشد، بانوی محترمی است که در میدان های مختلف جهاد کرده، از اسلام و امامت و ولایت و پیامبر و بزرگترین سردار اسلام، امیر مومنان، دفاع نموده و از این رو به ام ابیها و ام الائمه ملقب گشته است. دخت گرامی رسول اکرم غم گساری مهربان برای پدر و همسر فداکاری برای شوهر و مربی بزرگ برای فرزندان بود و در دامان او شخصیت هایی چون امام حسن و امام حسین(ع) و حضرت زینب کبری(س) تربیت شدند. این دختر مثل فرشته ی نجاتی برای پیغمبر، مثل مادری برای پدر خود و مثل پرستار بزرگی برای آن انسان بزرگ مشکلات را تحمل کرد. در مقابل حکومت جبّار ایستاد و خطبه ای خواند که به گفته ی علامه ی مجلسی(ره) و بزرگان فصاحت و بلاغت، باید بنشینند و کلمات و عباراتش را امضاء کنند. خطبه ای که پر مغز است و از لحاظ زیبایی هنری مثل زیباترین و بهترین کلمات نهج البلاغه و سخنان امیر مومنان است.
امام، خیر خواه بانوان است و نمی خواهد آنان به فساد کشیده شوند و ملعبه و بازیچه ی دست جوان های اراذل باشند. امام، توصیه می کند، زنان از راه های انحرافی که جوانان را به فساد می کشاند، برگردند.
بنیان گذار جمهوری اسلامی، زهد و تقوا و عفافی را که حضرت فاطمه(س) داشتند، سرمشق بانوان دانسته، شرافت و ورود به روز زن را در گرو پیروی از کردار سرور بانوان عالم می داند.
ایشان زن را مبداء همه ی سعادت ها و خیرها می داند و معتقد است زن، انسان بزرگ و مربی جامعه است. اوست که با تربیت صحیح خود انسان درست می کند و کشور را آباد می نماید.
ایشان می فرماید: نقش زنان در عالم، از ویژگی های خاضی برخوردار است. صلاح و فساد یک جامعه از صلاح و فساد زنان در آن جامعه سرچشمه می گیرد. زن یکتا موجودی است که می تواند از دامن خود افرادی به جامعه تحویل دهد که از برکاتش یک جامعه، بلکه جامعه ها به استقامت و ارزش های والای انسانی کشیده شوند.
امام، به زنان توصیه می کند در تهذیب اخلاق خود و دیگران کوشش کنند و همه به بزرگ زنی اقتداء کنند که حیثیت زنان است. ایشان بر این باور است که همه باید دستورهایشان را از اسلام به وسیله ی حضرت زهراء(س) و فرزندان او بگیرند، همانطور که ایشان بوده اند، باشند.
امام، از زنان می خواهد، احکام اسلام را عمل کنند و دیگران را نیز وادار به عمل نمایند و معتقد است همانگونه که هر فردی موظف است خود را اصلاح کند، موظف است دیگران را هم اصلاح کند. ایشان امر به معروف و نهی از منکر را راهکاری برای اصلاح جامعه می دانند.
امام، معتقد است خدمات مادران به جامعه از خدمات معلمان و دیگران بالاتر است. زیرا افراد جامعه را در دامن خود تربیت می کنند و این کاری است که انبیاء می خواستند. انبیاء می خواستند بانوان، شیرزنان و شیرمردانی را تربیت و به جامعه تقدیم کنند.
در نگاه امام، کسی که می تواند در این زمینه الگوی بانوان باشد، زنی است که در حجره ای کوچک و خانه ای محقر، انسان هایی را تربیت کرد که نورشان از بسیط خاک تا آن سوی افلاک و از عالم مُلک  تا آن سوی ملکوت اعلی می درخشد.
این خانه ی کوچک از آنِ فاطمه(س) است و افرادی که در این خانه تربیت شده اند، چهار، پنج نفر بوده اند که تمام قدرت حق را تجلّی داده اند و خدمت هایی کردند که همه ی بشر را به اعجاب درآورده است.
این الگوی اخلاقی تربیتی، آنچنان مردم دار است که در عبادت شبانه ی خود، بیش از آنکه برای خود دعا کند، برای همسایگان، دعا و طلب خیر می کرد و می فرماید:« الجار، ثم الدار». هم او است که برای سیر کردن گرسنگان و یتیمان و اسیران، قرص نان را از گلوی خود و فرزندانش می زند تا خشنودی خدا را بدست آورد.
امام علی(ع) در معرفی این الگوی ارزنده می فرماید: آنقدر با مشک آب کشید که اثر آن در بدنش پیدا بود. چندان با دست خود آسیاب کرد که دست هایش پینه زد. آنقدر خانه را جارو کرد که لباس هایش خاک آلود گردید و چندان آتش را زیر دیگ روشن کرد که جامه هایش سیاه و دود آلود شد.
مواظبت بر عفت، حتی پس از مرگ داشت و سفارش کرد، تابوتی بسازند که حجم بدن وی را به هنگام تشییع بپوشاند. امام علی(ع) در وصف وی فرمود: یاوری خوب در راه طاعت از خداست.
او خود را از نابینا می پوشاند، زیرا خود نابینا را می دید و او ممکن بود بوی خوش فاطمه(س) را استشمام کند.

کلمات کلیدی :امام خمینی(ره) و حجاب و عفاف
درباره
    ریحانه
نویسندگان وبلاگ
صفحات اختصاصی
مطالب اخیر